marniutki

Wielki słownik ortograficzny PWN

mar•niutki; -t•cy

Słownik języka polskiego PWN

marny
1. «mający niską wartość lub złą jakość»
2. «nieudolny, nieporadny»
3. daw. «próżny, bezskuteczny»

• marnie • marniutki

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... już kelnerka przybiega z odsieczą.
    Ma poczucie stylu - rozlewa szampana,
    marniutkiego "Chevalier de Malte" do czarek na lody.
    Wrzucam do czarki...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!