obcoplemieniec

Wielki słownik ortograficzny PWN

ob•co•plemieniec -mień•ca; -mień•cy, -mień•ców

Słownik języka polskiego PWN

obcoplemienny «należący do innego plemienia»
• obcoplemieniec

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... jakichś innych względów zachodzi potrzeba odróżnienia uczestników tej wspólnoty od obcoplemieńców.
    W rozdziale 367 edyktu mowa o szczególnej kategorii cudzoziemców: "Wszyscy...
  • ... Pawła Diakona widoczna jest rzeczywiście tendencja do etniczno-prawnej asymilacji obcoplemieńców. W obu źródłach mowa jednak nie o Rzymianach, lecz o...
  • ... i tam zachowali swoje etniczne prawo.
    Własne prawa zachowywali również
    obcoplemieńcy, którzy osiedlili się wśród austrazyjskich Franków. W Lex Ribuaria, w...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego