tabularny

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

tabula «instytucja urzędowych ksiąg prawnych, do których wpisywano wszelkie transakcje dotyczące nieruchomości, rozpowszechniona w XVIII w.»
• tabularny
posiadłość tabularna «dawne dobra szlacheckie»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Encyklopedia PWN

dobra tabularne, własność tabularna, dobra dominikalne,
dobra ziemskie w Galicji, od których płacono podatek, tzw. dominikalny, z których właścicielom służyły przywileje feudalne (jurysdykcja dominialna, władza policyjna, prawo do świadczeń pańszczyźnianych);
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego