zacieczenie

Wielki słownik ortograficzny PWN

zaciec -ciek•nie a. -ciecze; -ciekł, -ciek•ła; -ciekł•szy a. zacieknąć
zaciekły; -kli; -klej•szy

Słownik języka polskiego PWN

zaciec, zacieknąćzaciekać
1. «o czymś dziurawym lub nieszczelnym: przepuścić wodę, która zbierając się, powoduje powstawanie zacieków»
2. «o wodzie lub innych płynach: cieknąc, przedostać się gdzieś; też: spływając, nazbierać się i utworzyć zaciek»
zaciekły
1. «taki, który uparcie obstaje przy swoich racjach»
2. «świadczący o takiej postawie»
3. «prowadzony z ogromną gwałtownością lub determinacją»

• zaciekle • zaciekłość

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego