ciota

Wielki słownik ortograficzny

ciota ciocie, ciotę; cioty, ciot

Słownik języka polskiego

ciota
1. posp. «z niechęcią o kobiecie»
2. posp. «homoseksualista»
3. posp. «miesiączka»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

nazwy męskie o referencji żeńskiej i na odwrót
21.11.2012
Rzeczowniki męskie, kiedy opisują kobiety, zachowują się jak żeńskie, np. „Jedna profesor wstała”. Gdzie leży granica takiego użeńszczenia? „Młoda przewodnik wskazała” – jeszcze może być? Bo zdolna uczeń to już chyba nie.
Czy to samo można stosować – a jeśli tak, to w jakich wypadkach – w drugą stronę, np. „Ten świnia powiedział” albo „Ten prostytutka wyszedł”?
Granicą „użeńszczenia” jest istnienie dobrze zadomowionej nazwy żeńskiej. Dla ucznia taką nazwą jest uczennica, dla nauczycielanauczycielka. Jeśli chodzi o profesorkę, zwłaszcza na wyższej uczelni lub w akademii, to ona dopiero walczy o miejsce dla siebie i dlatego na ogół musi jeszcze kryć się w przebraniu profesora. Ciekawe, że większość pań profesor czuje się w męskim przebraniu całkiem dobrze.
„Ten świnia powiedział” można powiedzieć chyba tylko w stanie uniesienia, w którym emocje odbierają władzę nad gramatyką. Świnia – nawet w wyzwisku – jest rodzaju żeńskiego i zarówno o kobiecie, jak i o mężczyźnie mówi się: „Co też ta świnia powiedziała!".
Istnieje grupa ekspresywnych rzeczowników dwurodzajowych, męsko-żeńskich (np. oferma), które można odnosić do mężczyzny i do kobiety, przy czym w referencji żeńskiej mają one rodzaj żeński („Po co ta oferma tu przyszła?”), a w referencji męskiej żeński (jak wyżej) lub męski („Po co ten oferma tu przyszedł?”). Odniesienie do mężczyzny formy żeńskiej jest szczególnie dotkliwe, ponieważ godzi w jego ego. „Ten prostytutka wyszedł” się nie mówi, ale „Ta ciota wyszła” – już tak. W miarę bezpiecznie można tak mówić dopiero wtedy, gdy referent naprawdę już wyjdzie.
Mirosław Bańko, Uniwersytet Warszawski
tata
31.12.2002
Czy istnieje, a jeśli tak to jak brzmi liczba mnoga od rzeczownika tata?
Owszem, jest taka forma: tatowie. Budzi ona nie tylko Pani wątpliwości, por.: „Kiedy byłam mała, mówiłam do wszystkich dorosłych po imieniu i rodzice nigdy nie zwracali na to uwagi. Dopiero potem odkryłam, że istnieją panie, panowie, mamy, tatowie(?), no i ciocie i wujkowie” (Kinga Dunin, Tabu).
Mirosław Bańko

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... w dziesiątkę! Produkcją minikreacji zajmują się babcie na emeryturze i ciocie na urlopach wychowawczych, a to dlatego, by cena zbytu nie...
  • ... słonie ochlapują się i bawią w wodzie. Ich mamy i ciocie odpoczywają w cieniu obserwując swoje dzieci. W nocy, wszystkie słonie...
  • ... można? a facetom nie?
    cze!!!
    jaka jest straszna homofobia
    do
    ciot
    pokazywali a ja widziałem w TV ze ludzie latają supermena...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego