emanować

Wielki słownik ortograficzny

emanować -nuję, -nują

Słownik języka polskiego

emanacja
1. «promieniowanie lub wydzielanie się czegoś; też: to, co promieniuje lub się wydziela»
2. «uzewnętrznianie się czegoś»
3. «naturalny izotop promieniotwórczy radonu»

• emanować

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... mężczyzn. Wszyscy ubrani we fraki lub smokingi, a ich gorsy emanowały śnieżnym blaskiem. Krupier Richter kręcił bezgłośnie kołem ruletki, goście poprawiali...
  • ... ludzkich. Nie tylko wzdrygnęliśmy się od stężenia agresywnego chamstwa, jakie emanuje od bohaterów. Pozostało coś jeszcze. Kilka prostych, lecz nieuniknionych pytań...
  • ... się tak, jakby była na pierwszej randce. Każdy jej krok emanuje zmysłowością.

    Męskie opowieści o damskich nogach

    Prawdziwi mężczyźni wyjaśniają, dlaczego...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego