świergotać, świegotać, świergolić

 
Słownik języka polskiego PWN
świergotać, świegotać, świergolić
1. «o ptakach: wydawać krótkie, wysokie dźwięki»
2. «o dzieciach, młodych kobietach: mówić wesoło i szybko»
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego