kajzer

 
Słownik języka polskiego PWN
kajzer, kaiser [wym. kajzer] daw. «cesarz niemiecki»
• kajzerowski, kaiserowski
zgłoś uwagę
 
Autentyczne przykłady użycia w Korpusie

Frika, a potem Pikiego. Zatrzymali się dopiero przed budynkiem firmy Kajzera, gdzie Kurtz zostawił ich na dwadzieścia minut.
– Sami nie damy

 

i wykręcił numer. Chłopcy czekali w napięciu.
– Mówi Berger, z
Kajzerem. Nic mnie to nie obchodzi! Proszę mu powiedzieć, że dzwoni

 

w nich widzieli interes Polski i nie mieli zaufania do kajzerów, chociaż oni tyle gadali, że odbudują niepodległość Polski. Oportunistyczne spełzanie

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego