szumieć  I

 
Słownik języka polskiego PWN
szumieć I
1. «powodować jednostajny, głuchy dźwięk»
2. «o wielu osobach: wywoływać, zwykle rozmawiając, hałas przypominający szum wiatru, wody itp.»
3. pot. «o wielu osobach: mówić o czymś, o kimś z podekscytowaniem»
4. pot. «wprowadzać zamieszanie, buntując się»
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego