żabot

 
Słownik języka polskiego PWN
żabot «ozdoba z cienkiej zmarszczonej tkaniny, przypinana lub przyszywana pod szyją na przodzie bluzki, sukienki lub koszuli»
• żabocik
zgłoś uwagę
 
Autentyczne przykłady użycia w Korpusie

drzwi. Otworzyła nam zgrzybiała staruszka w sukni z czarnym koronkowym żabotem.

– A, wy, do syna... Syn chory... Fiedia! – zawołała w stronę

 

Ze swoim cieniutkim nosem, doskonałą francuszczyzną, roztargnionym "co, pani?" i żabotem ze starej koronki zyskała powszechny aplauz. Papiery Władysia poszły w

 

dawna nie mieszkał już z rodzicami. Wynajmował mieszkanie na osiedlu Żaboty, gdzie dość często odwiedzała go Monika D., kelnerka z kawiarni

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego