światowiec

Wielki słownik ortograficzny PWN

światowiec -w•ca; -w•cy, -w•ców

Słownik języka polskiego PWN

światowiec «człowiek obyty, umiejący się odpowiednio zachować w każdej sytuacji»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Pali te cygara z wytworną elegancją, jak przystało na prawdziwego światowca...
    I młodzik, student pisujący miłosne wiersze, artysta, zwykle bez pieniędzy...
  • ... Antonina odpowiadała, usprawiedliwiając się: "Ja się tak boję nudów!" Oświeceniowi światowcy bali się nudów, a mieli się czego obawiać. Sprawa była...
  • ... sfer wyższych w tej epoce.
    Dlaczego jeszcze śpieszą się oświeceniowi
    światowcy? Im bliżej końca wieku, tym bardziej zagęszczała się atmosfera: mnożyły...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego