Baal

Wielki słownik ortograficzny PWN

Baal (mit.) -la

Słownik języka polskiego PWN

Baal
1. «kananejski bóg przyrody i płodności»
2. przen. «fałszywy bóg, idol»

Porady językowe

odmiana imion, nazwisk i przydomków żydowskich
18.09.2014
Szanowni Państwo,
w jaki sposób należy odmieniać występujące w żydowskich imionach człony Cwi i ha-Lewi (np. Sabbataj Cwi, Chacham Cwi Aszkenazi, Jeszaja ha-Lewi Horowic, Icchak ben Mordechaj ha-Lewi) oraz przydomek Baal Szem Tow?
Z wyrazami szacunku
Barbara Linsztet

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Sierras i prażyłem się w upale pustyni zwanej Doliną Śmierci.

    Baal. Latem 1862 roku Dostojewski odbył podróż do Francji i Anglii...
  • ... oczekiwało osobliwego pojedynku o posiadanie ich dusz.
    Eliasz wezwał proroków
    Baala, by złożyli na ofiarnym ołtarzu rozkrojonego wołu i prosili swego...
  • ... zniósł. Zachodniej Europie można zarzucić obłudę cywilizacji. Składała w ofierze Baalowi postępu ofiary z ludzi podczas rewolucji przemysłowej, potem zrobiła wojnę...

Encyklopedia PWN

Baal
[semickie, ‘pan’],
jedno z gł. bóstw kananejskich, czczone przez plemiona zachodniosemickie, znany we wszystkich mitologiach semickich;
Baal Szem Tow, właśc. Israel Ben Eliezer, znany też pod akronimem Beszt, ur. ok. 1700, Okopy Świętej Trójcy k. Kamieńca Podolskiego, zm. 1760 lub 1761, Międzybuż,
plebejski mistyk żydowski, jeden z gł. twórców chasydyzmu;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego