bitnikowski

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

bitnik, beatnik [wym. bitnik] pot. «po II wojnie światowej: człowiek głoszący bunt przeciw otaczającemu światu, odrzucający tradycyjne normy społeczne»
• bitnikowski, beatnikowski

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego