bluff

Wielki słownik ortograficzny

bluff -f•fu, -f•fie; -f•fów; zob. blef

Słownik języka polskiego

blef, bluff [wym. blef]
1. «postępowanie obliczone na wprowadzenie kogoś w błąd»
2. «w grze w karty: wywoływanie u partnera wrażenia, że się ma mocniejsze karty niż w rzeczywistości»

• blefiarz, bluffiarz • blefować, bluffować
bluff zob. blef.

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Ciekawostki

BLEF, BLUFF
Czy bluff jest skuteczniejszy niż blef? Pytanie na pozór niedorzeczne, gdyż wymienione słowa to przecież warianty ortograficzne. Obca forma może jednak wywoływać inne skojarzenia niż spolszczona, to, co obce, bywa czasem odbierane jako lepsze (odczucie to jest pożywką dla językowego snobizmu, który każe niektórym osobom nadużywać wyrazów zapożyczonych).

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... jeszcze więcej.
    Widocznie wszyscy trzej idą wreszcie na całego.
    Wielki
    bluff? Czy wielkie spotkanie? Patrzę w ich twarze: Niemcy czerwienieją coraz...
  • ... na moje wyjście w weekend to był po prostu mały bluff.
    To prawda, że rozmawiałam na ten temat z "Patronem Synem...
  • ... zdążającym w szybkim tempie ku jasnej przyszłości. Wszystko okazało się bluffem, na który dali się nabrać tylko uczciwi. Cwaniacy mieli świadomość...

Encyklopedia

Bluff
[blaf] Wymowa,
nowoczesny port w Nowej Zelandii, na Wyspie Południowej, nad cieśn. Foveaux
Pine Bluff
[paın blaf],
m. w USA (Arkansas), nad rzeką Arkansas;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego