czarowny

Wielki słownik ortograficzny PWN

czarow•ny; -ni; -niej•szy

Słownik języka polskiego PWN

czarowny «uroczy, prześliczny»
• czarownie

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

czarownica
31.03.2009
Witam!
Chciałbym się dowiedzieć, jaka jest dokładna geneza słowa czarownica w języku polskim. Z jakich czasów i ewentualnie języków pochodzi?
Pozdrawiam.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... artystyczna i inteligencja tout court. Dowodzą tego dwie jednoaktowe sztuki "Czarowna noc" i "Zabawa" (nawiasem mówiąc menu trochę za chude w...
  • ... schadzkę, zaciekle ćwiczyła tryl, śpiewała: Tam, na wschodniej stronie, w czarowną słodką ciszę; czy też: - i pokój niebawem powracał.
    Raz tylko...
  • ... Świeciła nadal.
    - W hotelu "Minerwa" - mruknęłam. - Przeżywam przy twoim boku
    najczarowniejsze chwile życia.
    Ukłonem wyraził mi wdzięczność za komplement. Maniery, trzeba...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego