diachroniczny

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

diachronia
1. «następstwo procesów lub zjawisk w czasie»
2. jęz. «analiza faktów językowych następujących po sobie»

• diachroniczny • diachronicznie
językoznawstwo diachroniczne «dział językoznawstwa zajmujący się zagadnieniami rozwoju języka i jego zmienności w czasie»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

szkalować kogoś o nieposzlakowanej opinii
19.05.2010
Witam państwa!
Mam pytanie odnośnie wyrazów szkalować i nieposzlakowany. Można mieć nieposzlakowaną opinię (której nie można nic zarzucić), ale nie „poszlakowaną opinię’’ (której można coś zarzucić). Można kogoś szkalować, ale nie „poszkalować’’. Nie można mieć „nieposzkalowanej opinii’’ (której nie szkalowano). Myślę, że te dwa słowa mają na tyle podobne znaczenie, że jednego można używać jako negacji drugiego. Skąd ta zbieżność oraz brak powyższych form?
Pozdrawiam serdecznie
Aneta Rosłan
kolejność znaczeń w słownikach
29.01.2007
Czy istnieje zasada określająca kolejność umieszczania różnych znaczeń hasła w słownikach? A jeżeli tak, to jak ona brzmi?
Pozdrawiam

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... że jest to
    powieść "strukturalna" - jej "czas" jest synchroniczny, nie
    diachroniczny. Może dlatego uważam, że najlepsze są rozdziały dotyczące samej nocy...

Encyklopedia PWN

dział językoznawstwa zajmujący się hist. rozwojem języka;
metodol. metoda przedstawiania uwzględniająca historyczny rozwój badanego przedmiotu.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego