dubel

Wielki słownik ortograficzny

dubel (kopia; powtórka) -bla, -blem; -ble, -bli
dubla -bli, -blę; -bli

Słownik języka polskiego

dubel
1. «powtórka ujęcia filmowego»
2. zob. dublet w zn. 1.
dubla
1. środ. «w grach hazardowych: podwójna stawka»
2. zob. dublet w zn. 4.

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... ręką i puściłam trzymaną łokciem szybę. Szyba dała mi potężnego dubla poniżej kręgosłupa i runęłam do środka głową naprzód, wypowiadając w...
  • ... Traper wysuwa kieliszek bez słowa, kobieta za kontuarem nalewa mu "duble-scotch", po czym zwraca się do nas. - Przenocować? - Owszem mają...
  • ... przez uczelnię państwową). Odpowiedź N-a mówiła natomiast, że poza dublem pik i nędznymi 12-13-ma miltonami nie mam czego...

Encyklopedia

dubel
[fr. double ‘podwójny’],
film ujęcie film. nakręcone powtórnie;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego