echolokacja

Wielki słownik ortograficzny PWN

echo•loka•cja -cji, -cję

Słownik języka polskiego PWN

echolokacja
1. «zdolność niektórych zwierząt do ustalania położenia otaczających je przedmiotów dzięki echu wydawanych przez siebie ultradźwięków»
2. «wyznaczanie położenia obiektów na podstawie sygnałów dźwiękowych odbitych od tych obiektów»

• echolokacyjny

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Encyklopedia PWN

echolokacja
[gr. ēchṓ ‘dźwięk’, ‘odgłos’, ‘echo’, łac. locus ‘miejsce’],
fiz. aktywna metoda poszukiwania, wykrywania i określania położenia (lokacji) obiektów za pośrednictwem sygnałów nadanych (wysłanych przez źródło — operatora);
echolokacja
[gr. ēchṓ ‘dźwięk’, ‘odgłos’, ‘echo’, łac. locus ‘miejsce’],
biol. zdolność niektórych zwierząt do znajdowania przeszkody lub identyfikacji ofiary na podstawie porównania charakterystyki wydanych przez siebie dźwięków z dźwiękami (echem) odbitymi od obiektu;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego
404 Not Found

Not Found

The requested URL /floater/see/24 was not found on this server.

Additionally, a 404 Not Found error was encountered while trying to use an ErrorDocument to handle the request.