ekstremum

Wielki słownik ortograficzny PWN

eks•tremum (mat.); -rema, -remów
eks•trema (ludzie o skrajnych poglądach) -mie, -mę

Słownik języka polskiego PWN

ekstremum «maksymalna lub minimalna wartość czegoś, co podlega zmianom»
ekstremum funkcji mat. «maksimum lub minimum funkcji»
ekstrema «grupa ludzi wyznających skrajne poglądy»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... 0).
    Heurystyczne uzasadnienie takiego warunku pochodzi z teorii kwantowej, gdzie
    ekstremum działania odpowiada konstruktywnej interferencji amplitud. Aby mogła być dobrze określona...
  • ... S będzie ekstremalne dla trajektorii xi, jeśli
    Pierwszym warunkiem na
    ekstremum jest zatem znikanie całki zawierającej .x.
    Ponieważ wariacja .x jest...
  • ... dla rozkładów stochastycznych. Jedynka na osi prawdopodobieństwa jest gdzieś tutaj, ekstremum funkcji tu. Kości leżą pod kubkiem, nie widzimy. Unosimy kubek...

Encyklopedia PWN

ekstremum warunkowe, ekstremum związane,
mat. ekstremum funkcji f określonej na pewnej podrozmaitości w ℝn, np. na jakiejś krzywej w ℝ2 lub ℝ3, albo na powierzchni w ℝ3;
ekstremum funkcji
[łac. extremus ‘najdalszy’, ‘krańcowy’],
mat. minimum lub maksimum funkcji;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego