eponimiczny

Słownik języka polskiego PWN

eponim
1. «wyraz lub wyrażenie utworzone od nazwy własnej; też: nazwa własna, od której je utworzono»
2. «w starożytności: urzędnik, którego imieniem oznaczono okres jego kadencji»

• eponimiczny

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego