interferować

Wielki słownik ortograficzny PWN

in•ter•ferować -ruje, -rują

Słownik języka polskiego PWN

interferencja «wzajemne oddziaływanie na siebie dwu lub więcej elementów, zjawisk, sytuacji»
• interferencyjny • interferować

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... sygnalizuję, stanowią procesy ruchliwości pionowej, których nasilenie i kierunki wyraźnie interferują w strukturę zachowań samobójczych, zwłaszcza zaś w tendencję udziału osób...
  • ... niż prędkość dźwięku.
    Cząstka w ruchu emituje fale elektromagnetyczne, które
    interferując tworzą front fali promieniowania Czerenkowa. Jest więc ona ruchomym źródłem...
  • ... w środku własnych myśli - teraz, gdy z nikim pan nie interferuje, niewytłumaczalne. Co? Było już coś takiego?
    - ...
    - ...
    - Konie. Piasek.
    - To czwarty...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!