krakuska

Wielki słownik ortograficzny PWN

krakus•ka (żart. o mieszkance Krakowa; czapka) -s•ce, -s•kę; -sek

Słownik języka polskiego PWN

krakuska
1. pot. «mieszkanka Krakowa»
2. «czerwona, sukienna, męska czapka bez daszka, obszyta barankiem, część regionalnego stroju krakowskiego»
3. daw. «każda rogatywka obszyta futrem»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... z artystycznymi popisami kolegów.
    Zgłosiło się kilku chętnych. Jerzy w
    krakusce z pawim piórem na głowie odśpiewał piosenkę Cyraneczka nie ptak...
  • ... gra na narodowych sentymentach. W najnowszej kampanii "Polak wędrowniczek" w krakusce kroczy przez świat z workiem kleju.

    - Uważamy, że tendencje etnocentryczne...
  • ... chłopczyka z wielkim, semickim nosem, ubranego w krakowską kierezyję i krakuskę z pawim piórem i dziewczynkę - Żydóweczkę w krakowskim stroju. Podpisał...

Encyklopedia PWN

rodzaj czapki, → rogatywka.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego