nawałnica

Wielki słownik ortograficzny PWN

nawał•nica -icę; -ic

Słownik języka polskiego PWN

nawałnica
1. «gwałtowna burza z silnym wiatrem; też: gwałtowna ulewa, śnieżyca, wichura itp.»
2. «o wstrząsie dziejowym»
3. «o atakującym wojsku lub napierającym tłumie»

• nawałnicowy

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... burza. Wichura uszkodziła pomnik Jana III Sobieskiego.
    Gwałtowna i niespodziewana
    nawałnica spowodowała zerwanie dwóch linii energetycznych, wyrwanie kilku drzew, uszkodzenie paru...
  • ... kołowrót i bezpowrót, gdzie korsarski dech truchleje.

    Wiem, że jesteś
    nawałnicą, wiem, że będziesz mną miotała
    Ku zagładzie wiekuistej, w którą...
  • ... ciebie. Do tego wrogowie właśnie pod twoim drzewem planują przeczekać nawałnicę. Raczej nie usiedzisz tam długo. Co dalej? Sam sobie nie...

Encyklopedia PWN

nawałnica, szkwał,
gwałtowny, krótkotrwały (do kilku minut) wzrost prędkości wiatru o co najmniej 8 m/s (przy początkowej prędkości wiatru większej od 10 m/s);

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego