oboje

Wielki słownik ortograficzny PWN

oboje -j•ga, -j•gu, -j•giem
obój oboju; obojów a. oboi

Słownik języka polskiego PWN

oboje, obydwoje «liczebnik zbiorowy odpowiadający liczebnikowi obaj, używany wyłącznie w odniesieniu do osób różnej płci i do dzieci»
obój «dęty instrument drewniany»
• obojowy • oboista • oboistka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego