plastik

Wielki słownik ortograficzny PWN

plastik (tworzywo; wyrób z plastiku) -ku, B.= M., -kiem; -ki, -ków a. plastyk

Słownik języka polskiego PWN

plastik, plastyk
1. «tworzywo sztuczne»
2. «odmiana materiału wybuchowego będąca mieszaniną silnych materiałów wybuchowych z substancjami uplastyczniającymi i wiążącymi»

• plastikowy, plastykowy

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego