raczek

Wielki słownik ortograficzny PWN

Raczek: Tomasz Raczek, Raczka, z Raczkiem, o Raczku
Hasło obecne w wyd. III WSO, pominięte w wyd. IV.
raczek -cz•ka, -cz•kiem; -cz•ki, -cz•ków
Racz•ki (miejscowość) -cz•ków; przym.: raczecki

Słownik języka polskiego PWN

rak
1. «nieduży skorupiak z potężnymi szczypcami, żyjący w czystych, bogatych w tlen wodach»
2. «nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego»
3. «o zjawisku, procesie negatywnym, niszczącym, trudnym do wyplenienia»
4. «choroba roślin wywołana przez grzyby pasożytnicze lub mikroorganizmy»
5. Rak «jeden ze znaków zodiaku; też: osoba urodzona pod tym znakiem»
6. «przyrząd służący przy wierceniach do chwytania i wyciągania urwanych rur pozostałych w otworze wiertniczym»
7. «w utworach polifonicznych: przytoczenie tematu nuta po nucie w kierunku od końca do początku»
8. zob. drzewołaz.

• rakowy • raczek

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego