ruń

Wielki słownik ortograficzny PWN*

ruń runi
runąć -nę, -niesz, -ną; ruń•cie; -nął, -nęła, -nęli; -nąwszy

Słownik języka polskiego PWN*

ruń «nisko, zwarcie rosnąca roślinność»
runąć
1. «przewrócić się całym ciężarem»
2. «rozpaść się w gruzy»
3. «załamać się, doznać klęski»
4. «gwałtownie, z dużą siłą ruszyć z miejsca, rzucić się na kogoś, na coś»
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego