skubać

Wielki słownik ortograficzny PWN*

skubać -ubię, -ubią; -ub, -ub•cie
skubany; -ni

Słownik języka polskiego PWN*

skubnąćskubać
1. «chwytając coś lekko, pociągnąć, szczypnąć»
2. «oderwać coś po trochu, po kawałku»
3. «o zwierzętach: chwytając pyskiem, dziobem trawę, liście, zerwać i jeść»
4. skubać «rozdzielać zbite włókna czegoś»
5. skubać «wyrywać pióra z zabitego ptaka»
6. «o ludziach: zjeść niewiele, po trochu»
7. pot. «okraść kogoś»
skubać brwi «regulować kształt brwi, wyrywając poszczególne włoski»
skubnąć sięskubać się
1. «skubnąć, szczypnąć samego siebie»
2. «skubnąć, szczypnąć siebie nawzajem»

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego