skurczyć

Wielki słownik ortograficzny PWN*

skur•czyć -r•czę, -r•czą; -rcz•cie
skur•czyć się -czy się, -czą się
skurcz -r•czu; -r•cze, -r•czów

Słownik języka polskiego PWN*

skurczyć
1. «skrócić przez ściągnięcie»
2. «pomniejszyć wartość czegoś»
skurczyć się
1. «skrócić się przez ściągnięcie; też: o tkaninach: zbiec się»
2. «przygarbić się, kurcząc członki ciała»
3. «stracić na wartości»
skurcz
1. «skurczenie się mięśni; też: skurczenie się tkanki organizmu wskutek zmiany długości i napięcia włókien mięśniowych»
2. «zmniejszenie się objętości lub skrócenie się czegoś, np. metali, tkanin»

• skurczowy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego