strugarka

Wielki słownik ortograficzny PWN

strugar•ka (maszyna) -r•ce, -r•kę; -rek

Słownik języka polskiego PWN

strugarka
1. «obrabiarka służąca do obróbki płaszczyzn i powierzchni wklęsłych lub wypukłych za pomocą skrawającego noża»
2. zob. heblarka.

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

mój wuja
5.02.2003
Czy forma wuja („Cześć wuja”, ”To mój wuja”) w odniesieniu do wujka jest poprawna, czy jest to regionalizm (wielkopolski)? Jak wracam do domu, to muszę się przestawić z wujek na wuja.
Pozdrawiam

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... nauki, kultury, polityki, m.in. Marian Brandys, Adam Rapacki, Stanisław Strugarek. W obozie mimo utrudnień rozwijało się życie kulturalne i działalność...
  • ... więc z zachwytem
    Lśniące koła pod sufitem,
    Wielkie świdry i
    strugarki,
    Mechaniczne obrabiarki,
    Ostre noże, ciężkie młoty
    I narzędzia do roboty...
  • ... Piły, cęgi i wiertarki,
    Obrabiarki różnej marki
    I szlifierki, i
    strugarki,
    Mnóstwo nożyc znakomitych
    I toczydła, i uchwyty,
    I skrobarki do...

Encyklopedia PWN

obrabiarka do obróbki struganiem.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego