tabula rasa

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

tabula rasa [wym. tabula raza]
1. «niezapisana karta»
2. «według J. Locke’a – pierwotny stan umysłu ludzkiego, pozbawionego wszelkiej wiedzy, która może być nabyta dopiero dzięki doświadczeniu»

Porady językowe

tabula rasa
29.09.2006
Chciałem spytać o wyraz tabularaza, popularny w Internecie, odmieniany i poręczniejszy niż wyniosła tabula rasa, np. „(...) trudno jest doradzać tabularazie do której nic nie dociera’’ (http://www.bowling.bm5.pl/forum2002/bownet.asp?ID=1624). Czy jest to już byt na tyle samodzielny i powszechny, by zyskać aprobatę językoznawców, przynajmniej w ramach stylu potocznego?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... roku 1951 kapitan Baniak kazał mi bez przerwy powtarzać życiorys.
    -
    Tabula rasa, panie Janie. Patrzymy w przyszłość.
    - Moja przyszłość w ogóle mi...
  • ... technice, przy czym coraz częściej zwracał się ku Bogu. Jego tabula rasa zapełnia się tym razem utworami w duchu chorału gregoriańskiego i...
  • ... Wolf"



    Wolne żarty. A jednak absurdalna teza "Christa Wolf jako
    tabula rasa" narzucała się jako jedyne zdroworozsądkowo możliwe wyjaśnienie nawet niżej podpisanemu...

Encyklopedia PWN

tabula rasa
[łac., ‘czysta, niezapisana tablica przygotowana do pisania’],
filoz. obrazowe określenie wskazujące na brak jakichkolwiek znaków i treści w umyśle poprzedzających proces poznania;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego