trzeźwić

Wielki słownik ortograficzny PWN

trzeź•wić -ź•wię, -ź•wią; -ź•wij (a. -źw), -ź•wij•cie (a. -źw•cie)

Słownik języka polskiego PWN

trzeźwić
1. «przywracać do przytomności»
2. «przywracać komuś zdolność jasnego myślenia»
trzeźwiący «taki, który powoduje odzyskanie przytomności»
• trzeźwiąco
sole trzeźwiące daw. «sole przywracające przytomność osobie omdlałej»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego