trzeźwić

Wielki słownik ortograficzny PWN

trzeź•wić -ź•wię, -ź•wią; -ź•wij (a. -źw), -ź•wij•cie (a. -źw•cie)

Słownik języka polskiego PWN

trzeźwić
1. «przywracać do przytomności»
2. «przywracać komuś zdolność jasnego myślenia»
trzeźwiący «taki, który powoduje odzyskanie przytomności»
• trzeźwiąco
sole trzeźwiące daw. «sole przywracające przytomność osobie omdlałej»
środki trzeźwiące «środki przywracające przytomność omdlałej osobie»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... chilijskim. W tych okolicznościach wymagali lepszej ochrony, aniżeli gdyby byli trzeźwi".
    Władze chilijskie nie spieszyły się ze śledztwem w tej sprawie...
  • ... potrzeba ogromnej wyobraźni aby uwierzyć, że takie coś mogli uchwalić trzeźwi i przy zdrowych zmysłach przedstawiciele Narodu. Wszyscy walczą o immunitety...
  • ... tym opowiadał, uzasadnia sens tej pracy tak: "Od najwcześniejszego etapu trzeźwienia konieczne jest uzbrojenie pacjentów w pewne nowe sposoby zachowania, bo...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego