udatnie

Wielki słownik ortograficzny PWN

udat•nie; -ej

Słownik języka polskiego PWN

udatny daw. «udany»
• udatnie

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... syn mandatariusza, wnuk chłopa, autor odezwy do ludu, która bardzo udatnie z odmalowanego obrazu nędzy chłopskiej wyprowadzała konieczność walki z Austriakami...
  • ... Klemunia narysowała historyczną scenę zaślubin Jana Zamoyskiego... Proszę popatrzeć, jak udatnie oddała postacie...

    Szmer zachwytu, a przy tym i domyślne uśmieszki...
  • ... na wizytach, na przyjęciach, pokazywać jej wystrzyganki... - Klementyna rzeczywiście umiała udatnie wycinać z kolorowego papieru różne historyczne postacie - dostojnych polskich królów...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!