wagarowanie

Wielki słownik ortograficzny PWN

wagarować -ruję, -rują

Słownik języka polskiego PWN

wagary «samowolne przebywanie ucznia poza szkołą»
• wagarowicz • wagarować

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

kapewu i wagarować
18.10.2002
Chciałabym się dowiedzieć, skąd pochodzi zwrot kapewu (chyba tak to się pisze). Kiedyś był chyba bardzo popularny, bo pamiętam, że moja babcia tak do mnie mówiła, gdy pytała się, czy dotarło do mnie to, co powiedziała. Jeśli nie jest to zwrot polski, to skąd go zaczęrpnęliśmy? I na koniec wagarować, skąd i on się wziął? Z góry serdecznie dziękuję za odpowiedź.
Ewa

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... w Bartoszycach. - Choć mieliśmy tak ewidentne przypadki jak ucznia, który wagarował, bo zbierał z ojcem złom, żeby zarobić na chleb, czy...
  • ... znak odchodzącej zimy. Student, który opuścił wykład, tuli się do wagarującej studentki. Starszy pan z pięknym wąsikiem i laseczką przechadza się...
  • ... go agresji i upokorzeń, ucieka z domu, jest złym uczniem, wagaruje.
    Stara się zjednoczyć rodziców poprzez własne kłopoty. "Maskotki" zaś rozładowywują...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!