wagary

Wielki słownik ortograficzny PWN

wagary -rów

Słownik języka polskiego PWN

wagary «samowolne przebywanie ucznia poza szkołą»
• wagarowicz • wagarować

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

kapewu i wagarować
18.10.2002
Chciałabym się dowiedzieć, skąd pochodzi zwrot kapewu (chyba tak to się pisze). Kiedyś był chyba bardzo popularny, bo pamiętam, że moja babcia tak do mnie mówiła, gdy pytała się, czy dotarło do mnie to, co powiedziała. Jeśli nie jest to zwrot polski, to skąd go zaczęrpnęliśmy? I na koniec wagarować, skąd i on się wziął? Z góry serdecznie dziękuję za odpowiedź.
Ewa

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... robić. Tamci powiedzieli: "Nie ma głupich", i poszli sobie na wagary. A nas tak ze trzydziestu, no przyszliśmy. Nic nie wiemy...
  • ... mgły liliowe.

    Aż trzaskały z zachwytu kory po gąszczach zdrowe.

    WAGARY

    Patrzaj przyjacielu, staw się kołysze
    Na wiosnę tak gwałtownie, jesienią...
  • ... Ola, Gosia, Karolina, Kasia (uczennice): - Postanawiamy: nie będziemy chodzić na wagary, nie będziemy kłócić się z nauczycielami i koleżankami i będziemy...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego