wartownik

Wielki słownik ortograficzny PWN

wartow•nik -ikiem; -icy, -ików

Słownik języka polskiego PWN

wartownik «osoba pilnująca obiektów cywilnych lub wojskowych»
• wartowniczy • wartowniczka • wartować

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... podobnie. Potem, by oszczędzić sobie trudów prowadzenia rozpraw sądowych,
    niemieccy
    wartownicy strzelali do każdej żywej istoty, która
    podchodziła w pobliże
    murów...
  • ... Zbiegliśmy po kilku schodkach i znaleźliśmy się tuż pod bramą. Wartownik pełniący służbę na tym posterunku podszedł do niej, otworzył nam...
  • ... sobie sukienkę. Cóż tam sukienka! Była już na sąsiedniej posesji. Wartownik spacerujący wzdłuż płotu odwrócił się akurat tyłem... Anna przytulona do...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!