biret

Wielki słownik ortograficzny

biret -etu, -ecie; -etów

Słownik języka polskiego

biret «kwadratowa lub okrągła, sztywna czapeczka bez daszka, używana dziś jako część oficjalnego stroju duchownych, przedstawicieli sądownictwa, senatu uniwersyteckiego, profesury»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Ciekawostki

BERET, BIRET
Oba słowa nazywają nakrycie głowy: beret jest dziś egalitarny (por. postać „pana Tureckiego” wykreowaną przez Janusza Gajosa w kaberecie Olgi Lipińskiej), biret zaś elitarny, bo przysługuje tylko duchownym, sędziom (także prokuratorom i adwokatom) oraz profesurze uniwersyteckiej.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Bończa rosłą postacią wyprostował się na kazalnicy, głowę w czarnym birecie lekko odrzucił i w pierś szeroko sklepioną nabrawszy oddechu jął...
  • ... na ramionach grabarzy.
    Ponad trumną wstają ramiona krzyża i czarny
    biret księdza.
    Słychać szuranie naszych butów po ubitym piasku, jak człapanie...
  • ... dziadkowie i babcie; pędził ksiądz z rozwianą sutanną, przytrzymując ręką biret, gnała wielkimi susami, czerwona z wysiłku, gruba blondynka, którą Alicja...

Encyklopedia

biret
[średniow. łacina birretum ‘czapeczka’],
rodzaj nakrycia głowy;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego