awangarda

 
Słownik języka polskiego PWN
awangarda
1. «grupa osób, których twórczość lub działalność w jakiejś dziedzinie jest nowatorska i niekonwencjonalna»
2. «ogół zróżnicowanych tendencji w sztuce XX w., odznaczających się radykalnym nowatorstwem»
3.  «oddział żołnierzy ubezpieczający od przodu maszerującą kolumnę»
zgłoś uwagę
 
Autentyczne przykłady użycia w Korpusie

podkulturze oficjalnej, podkulturze tradycjonalistycznej (miłośnicy
dawnej sztuki) oraz podkulturze Wielkiej
Awangardy. Opisy tej
podkultury można znaleźć w książce Ch. Reicha oraz

 

odmiana, bardziej zbliżona do techno. A jedynym istotnym przyczółkiem transowej awangardy w Polsce jest raczej mało poważany w środowisku klub Ekwador

 

odbył się w Warszawie wielki wieczór poetycki, nazwany bojowo "Najazdem awangardy". Organizował go tygodnik młodo-legionowy, "Państwo Pracy", pod protektoratem Kadena

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego