dzik

Słownik języka polskiego PWN*

dzik
1. «zwierzę o brunatnej, szczeciniastej sierści i wydłużonej głowie zakończonej ryjem uzbrojonym w kły»
2. zob. dziczka.
3. pot. «człowiek nietowarzyski»

• dziczy
zgłoś uwagę

Autentyczne przykłady użycia w Korpusie

…Gdy stawali oni na blankach murów, ogarniali spojrzeniem ten sam dziki krajobraz górski, jaki dziś jeszcze widzą pasterze arabscy i członkowie…

 

…używania narkotyku, oczywiście bardzo Maxa ucieszyło.
Codziennie pojawia się Guido-
dziki człowiek z lasu. Niski Szwajcar, lekko zdeformowany. Ofiara wypadku-kiedyś…

 

…i jak on tera wygląda?? ja bym nie ryzykował
na
dziki?
ja mam wypas nieład
ale czy on taki artystyczny...
eeee…

 

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego