efeb

 
Słownik języka polskiego PWN
efeb
1. «w starożytnej Grecji: pełnoletni młodzieniec będący elewem efebii»
2. «młodzieniec odznaczający się harmonijną budową ciała»
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego