okucie

 
Słownik języka polskiego PWN
okucie «metalowe, często ozdobne umocnienie drewnianych przedmiotów: drzwi, okien, skrzyń, szaf itp.»
zgłoś uwagę
 
Autentyczne przykłady użycia w Korpusie

z nowoczesnych materiałów. Szczelność.
5. Profile posiadają unikalną możliwość przykręcenia
okuć do wzmocnień stalowych. Długotrwała niezawodna eksploatacja, antywłamaniowość.
6. Brak rowków

 

stopni wykutych w skale prowadziło w dół ku masywnym, żelazem okutym drzwiom. Oficer zszedł pierwszy po stopniach, otworzył drzwi i kazał

 

na nią szybkim kontratakiem, łupiąc ile wlezie berdyszami, gizarmami i okutymi bojowymi cepami. Konnica wycofywała się nad stawy, zostawiając trupy ludzi

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego