oprócz

 
Słownik języka polskiego PWN
oprócz
1. «przyimek wyłączający z zakresu odniesienia zdania element, którego nazwa użyta jest po tym przyimku, np. Zwiedzili cały pałac oprócz ostatniego piętra.»
2. «przyimek włączający do zakresu odniesienia zdania element, którego nazwa użyta jest po tym przyimku, np. Oprócz niego byli tam i inni.»
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego