żywiciel

Wielki słownik ortograficzny PWN

żywiciel -la; -le, -li

Słownik języka polskiego PWN

żywiciel
1. «ten, kto dostarcza pożywienia; też: ten, kto kogoś utrzymuje»
2. «organizm, którego kosztem żyje pasożyt»

• żywicielski • żywicielka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... zjawił się właśnie wielce szanowny pan wywiadowca z wiadomością, że żywiciel rodziny czeka na rozprawę. Pan wywiadowca na pewno już niejedno...
  • ... czyli robaki obłe (glisty) i płaskie (tasiemce) bytują w jelitach żywiciela ostatecznego, tzn. tego, w którego organizmie mogą się rozmnażać. Wytwarzają...
  • ... na końcowym przystanku 519 w Powsinie
    132. Zwierzęta XXI wieku -
    żywiciele i towarzysze człowieka, P, W, Instytut Genetyki i Hodowli Zwierząt...

Encyklopedia PWN

kryptonim oddziałów powstańczych II Obwodu Okręgu Warszawskiego AK (Żoliborz, Bielany, Marymont, Powązki);
biol., ekol. zwierzę lub roślina (zwana też rośliną żywicielską), w których ciele żyje i z którego czerpie pożywienie inny organizm, pasożyt;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego