Adonis

Wielki słownik ortograficzny PWN

Adonis (mit.) -sa, -sie
adonis (urodziwy młodzieniec) -sa, B.=D., -sie; ci -si a. -sowie, te -sy, -sów
adonis (bot.; zool.) -sa, -sie; -sy, -sów

Słownik języka polskiego PWN

adonis
1. Adonis mit. gr. «ukochany Afrodyty słynący z urody»
2. «piękny mężczyzna, przesadnie dbający o swoją urodę»
3. zob. miłek.

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego