Bróg

Wielki słownik ortograficzny

bróg brogu, brogiem; brogi, brogów

Słownik języka polskiego

bróg «daszek, pod którym przechowuje się siano, słomę, zboże; też: stóg siana lub zboża przykryty takim daszkiem»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Ciekawostki

BRÓG, BRUK
Bróg – słowo o niepewnej etymologii, oznaczające stóg siana pod daszkiem wspartym na czterech słupach albo sam taki daszek. Czym innym bruk – stare zapożyczenie z niemieckiego, pokrewne dzisiejszemu niemieckiemu Brücke, które oznacza most. Współczesne znaczenie bruku – nawierzchnia drogi wykonana z kamienia – pochodzi z czasów, gdy mosty i groble utwardzano kamieniem lub drewnem, w przeciwieństwie do innych dróg, które przeważnie pozostawały miękkie, gruntowe. Etymologicznie więc brukować znaczy prawie tyle samo, co mościć – budować lub wykładać deskami most.
Mirosław Bańko

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... 1976). W formie kapliczek można dopatrzeć się echa kościołów, ołtarzy, brogów, spichrzy, latarni, dzwonnic.
    Można zastanowić się nad tym, co sprawia...
  • ... pod krzyżem, chronionego daszkową kapliczką, budowaną zazwyczaj na podobieństwo wiejskiego brogu. Jedynie wyobrażenie Chrystusa w grobie nie ma kapliczkowego kontekstu, spotyka...

Encyklopedia

urządzenie do przechowywania siana;
polski herb szlachecki, → Leszczyc.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego