Bryza

Wielki słownik ortograficzny

bryza (wiatr) -zie, -zę; bryz

Słownik języka polskiego

bryza «wiatr wiejący nad morzem»
• bryzowy

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Ciekawostki

BRYZA
Bryza nie jest spokrewniona z czasownikiem bryzgać, choć wiatr określany tą nazwą – w dzień wiejący od morza w kierunku lądu, w nocy w kierunku odwrotnym – może przenosić na ląd drobinki wody.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... ktoś nie przyładuje nam granatem. Atmosfera oczekiwania. W powietrzu czuć bryzę. Siadamy z Danem w sterówce. Możemy odetchnąć. Błogą ciszę przerywa...
  • ... sklepów, śmiertelnie przerażeni z powodu nadchodzących protestów, zabijają okna deskami. Bryzo nas martwi fakt, że jesteśmy w ten sposób postrzegani. Pomysł...
  • ... się cyrkulacja bryzowa w strefie wybrzeży obszarów międzyzwrotnikowych. Występujące tutaj bryzy morskie mają lokalną nazwę „doctor". Cyrkulacja ta w tych...

Encyklopedia

bryza
[fr. brise],
lokalny wiatr związany z cyrkulacją powietrza powstającą nad podłożem o zróżnicowanych właściwościach termicznych (np. w strefie granicznej lądu i zbiornika wodnego), zwykle zmieniający kierunek dwukrotnie w ciągu doby.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego