błądzić

Wielki słownik ortograficzny PWN

błądzić -dzę, -dzą; błądź, błądź•cie

Słownik języka polskiego PWN

błądzić
1. «chodzić, jeździć, szukając określonego celu, właściwej drogi, wyjścia skądś»
2. «chodzić bez celu»
3. «postępować niewłaściwie, mieć mylne pojęcie o czymś»
prądy błądzące «prądy elektryczne płynące w ziemi, wiążące się z pracą urządzeń elektrycznych prądu stałego mających uziemiony jeden biegun»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego