beneficjum

Wielki słownik ortograficzny PWN

benefi•cjum; -cja, -cjów

Słownik języka polskiego PWN

beneficjum
1. «w starożytnym Rzymie: akt cesarski nadający przywileje lub dobra osobom szczególnie zasłużonym»
2. «w średniowieczu: ziemia lub urząd nadany wasalowi przez seniora w zamian za wykonywanie określonych obowiązków»
3. «w Kościele katolickim: urząd kościelny, z którym związane są dochody»
4. «korzyści płynące z czegoś»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego