czubatka

Wielki słownik ortograficzny PWN

czubat•ka (ptak) -t•ce, -t•kę; -tek

Słownik języka polskiego PWN

czubatka
1. «kura wyróżniająca się ozdobnym czubem z piór»
2. pot. «o każdej kurze»
sikora czubatka «gatunek sikory mającej na głowie czubek»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... też zjadł muchomora sromotnikowego, który najczęściej jest mylony z kanią czubatką.


    Lecznice się podleczą

    Wszystkie szpitale w naszym rejonie są zadłużone...
  • ... dni w wojsku.
    - A wiecie, co on tym Balbinom i
    Czubatkom opowiada? Że był zagranicznym studentem i wzięli go karnie do...

Encyklopedia PWN

czubatka, Parus cristatus,
sikora z charakterystycznym czubkiem na głowie;
rasa kur z charakterystycznym ozdobnym czubem piór wyrastającym na wypukłości kości czołowej;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego