czubaty

Wielki słownik ortograficzny PWN

kagu czubaty kagu czubatego, kagu czubatym; kagu czubatych

Słownik języka polskiego PWN

czubaty
1. «napełniony z naddatkiem»
2. «ostro zakończony»
3. «mający na głowie kępkę sterczących piór, kępkę sierści lub sterczący grzebień»

• czubato
drzewiga czubata «owad pasożytujący w stanie larwalnym w czerwiu pszczelim»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... kuchni radzi
    Sam zrób kruche ciasto. Przygotuj: 200 g mąki (
    czubatą szkl.)
    120 g masła (nieco ponad pół kostki)
    2 - 3...
  • ... stóp, że się cofnął. Patrzył, jak płynęła masywna. "Niesie szkuty czubate zboża polskiego do naszego portu. Kultura. Czas wracać". Niechcący kopnął...
  • ... przedstawiający sobą nie wiadomo co. Kojarzyło się to jakby z czubatym talerzem flaków w osobliwym, brudnoburaczkowym kolorze i robiło dziwne trupie...

Encyklopedia PWN

kormoran czubaty, Phalacrocorax aristotelis,
wyłącznie mor. gat. kormorana;
zool. dawna nazwa hoacyna, jedynego gat. ptaka z rzędu hoacynów.

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego